wtorek, 17 czerwca 2014

Rozdział 49


*Oczami Alex*
  *4 dni później*
  Nastąpił ten dzień. 23 lipca. 2 ważne daty- moje urodziny i powstanie One Direction. Bardziej wiedziałam, że będę świętować dzień powstania chłopaków niż moje urodziny chyba, że Dawid, Liv, rodzice i chłopaki złożą mi życzenia telefonicznie. Obudziłam się o 7:00. Wstałam poszłam do łazienki, odświeżyłam się i ubrałam w to:

 Gdy wyszłam była 8. Przez ten czas Dawid wstał, ubrał się i przyszedł do mnie. W końcu była ta godzina. 8.22 Szybko wybrałam numer do Niall'a.
- Cześć Alex - powiedział słodko Niall
- Cześć kochanie. Dzisiaj jest wielkie święto jak i dla mnie jak i dla Was. - krzyknęłam
- Twoje urodziny, wiemy, wiemy.
- Niee to. Dzisiaj 23 lipca 8:22.!! Święto dla każdej z Directioner.!! 4 lata temu powstaliście, więc życzę Ci wszystkiego najlepszego, wytrwałości do chłopaków jak i do mnie, coraz więcej koncertów, książek i płyt. Przez Was moje życie ożyło. Dziękuję- poleciała mi łza
- Alex, dziękuję kochanie. Jesteś najwspanialszą osobą jaka mi się przytrafiła w życiu. Kocham Cię.
- Też Cię kocham. A teraz kończę, będę dzwonić do chłopaków. Paa. Kocham Was.
- Paa.
Trochę mnie zabolało, że Niall nie złożył mi życzeń..ale cóż. Dzwoniłam po kolei do chłopaków i składałam im życzenia a oni mi z okazji urodzin.
*Oczami Liv*
 Obudził mnie dźwięk mojego telefonu. Dzwonił Harry:
- Cześć Liv. Zbieraj się, lecimy do Los Angeles.!
- Hej Harry. A o której samolot i koncert.?
- Dawid mówił, że koncert jest o 16:00, więc samolot mamy o 12:30.
- Ok to ja się zbieram.
- Przyjedziemy po Ciebie i po teściów.
Bardzo się cieszyłam, że w końcu zobaczę Alex. Była 9:30, szybko wstałam, poszłam do łazienki, odświeżyłam umalowałam i uczesałam. To spotkanie było dla mnie ważne, więc założyłam to:


Zeszłam na dół i zastałam tam rodziców.
- Córeczko o której mamy samolot.?
- O 12:30. Nie mogę się doczekać. A wiecie, że Niall się Alex oświadcza.? - zapytałam z uśmiechem
- Tak.? Oo jak słodko. Szkoda, że Ty Jon nie jesteś taki romantyczny... - mama wskazała na tatę
- Ja.? Kobieto to nie te czasy. Jestem za stary... A tak w ogóle to oni są młodzi.. - powiedział
- Hej, halo, halo. Jestem za młoda na takie dyskusje. - zaśmiałam się
*Oczami Niall'a*
 Byłem bardzo podekscytowany. Nie mogłem się doczekać. Poszedłem kupić Alex pierścionek zaręczynowy z diamentem. O 12:00 wsiedliśmy do samochodu i ruszyliśmy w stronę domu rodziny Williams'ów. Oni pojechali drugim samochodem. W końcu ruszyliśmy na lotnisko.  Podwieszałem tępo, ponieważ chłopaki szli jak żółwie a Zayn udawał, że chodzi na kulach przez co się śmiałem.



*Oczami Dawida*
  Rano zawołałem Alex do mojego pokoju. Gdy weszła krzyknąłem:
- Najlepszego Alex.!! - dałem jej prezent.
Kupiłem Alex różowo-szare vansy i łańcuch złoty na szyję.
- Dziękuję Dawid. Nie trzeba było. Wystarczyłyby życzenia. - przytuliła mnie
- Nie, nie, nie. Potrzebny był. Ty zawsze pamiętasz o moich urodzinach i zawsze dajesz mi prezenty.
Jeszcze raz mi Alex podziękowała i powiedziała, że prezent jest cudowny. O 13:00 poszliśmy na "śniadanie". Zjedliśmy kanapki i popiliśmy herbatą.
- Dawid a może na koncert wezmę gitarę i zaśpiewam piosenkę chłopaków.? No, bo wiesz dzisiaj jest święto dla Directioner i 1D.
- Wiem, wiem, Oczywiście. Będzie super, zobaczysz. Nawet nie wiesz jak bardzo będziesz szczęśliwa. - powiedział ciszej Kwiat
* Oczami Harry'ego*
 Przez cały lot rozmawialiśmy o koncercie i o urodzinach Alex. Niall był bardzo szczęśliwy. Śmiał się z banalnego suchara jak małe dziecko. Lot się opóźnił, więc zamiast być w Los Angeles na 14, byliśmy na 14:30. Pojechaliśmy taksówką do hotelu. Zaczęliśmy się szykować.  Liv nie przebierała się, ponieważ wyglądała prześlicznie w swojej sukience. Nagle wpadł do mnie Niall.
- Harry, pomóż, szybko.!! - powiedział Niall trzymając w ręce krawat.
Pomogłem mu zawiązać, bo ta sierota nasza nie umie,ale to też może być ze stresu.



*Oczami Liam'a*
 Spojrzałem na zegarek, który wisiał w moim pokoju, była 15:25. Postanowiliśmy, że będziemy już jechać. Po drodze wstąpiliśmy do kwiaciarni i Niall kupił piękny bukiet kwiatów. Był śliczny.
.












O 16:00 zaczął się koncert. Niall już na początku koncertu chciał tam wlecieć z bukietem i pierścionkiem, lecz mieliśmy taki plan, że jak Alex będzie śpiewała naszą piosenkę "Story Of My Life" to każdy wejdzie i będzie śpiewał z Alex a ona nie będzie wiedziała o co chodzi.
*Oczami Alex*
  W końcu nadszedł czas na mój cover piosenki  "Story Of My Life". Zaczęłam grać.  Gry śpiewałam usłyszałam, że znajomy głos razem ze mną śpiewa, ale to nie był Dawid. Odwróciłam się i zobaczyłam Harry'ego. Nie mogłam uwierzyć. Wzięłam gitarę , podeszłam do niego uśmiechnęłam się. Nagle wyszedł Zayn, Liam i śpiewali swoje zwrotki, szeroko się uśmiechnęłam, na refren byłam tylko ja, Liam, Zayn i Harry. Po refrenie wyszedł Niall. Gdy on wyszedł w garniturze popłakałam się.


Niall otarł mi swoją ręką łzę i powiedział do mikrofonu:
- Kochanie, nie płacz - to wywołało krzyki, oklaski i piski fanów.
Po Niall'u wyszedł  Louis, od razu wywołał u mnie wielki uśmiech. Wreszcie mogliśmy zaśpiewać w komplecie. Nadal nie mogłam powstrzymać płaczu. Na kolejnym refrenie wyszła Liv i rodzice. W tedy rozpłakałam się jak małe dziecko, przestałam grać i śpiewać.
*Oczami Liv*
 Alex bardzo płakała, ale było widać, że to łzy szczęścia. Gdy my wyszliśmy popłakała się jak małe dziecko. Rzuciła wszystko i przytuliła chłopaków a potem nas. W tym czasie Niall zaczął kontynuować piosenkę.


Gdy Alex ochłonęła zaśpiewała razem z Niall'em zwrotkę i pocałowali się.
To było koniec piosenki. Piszczeli, krzyczeli i płakali tak jak Alex.
- Są tu trzy powody dlaczego się tu znajdujemy - powiedziałam - Pierwszy jest to, że Alex ma urodziny, więc zaśpiewajmy jej Sto lat.
I nagle cały stadion śpiewa Sto lat. Było cudownie.
- Drugi powód jest to coroczne obchody święta powstania One Direction - powiedział Harry
- I ostatni, ale chyba najważniejszy.. - powiedział Niall i pobiegł za kulisy.
*Oczami Niall'a*
  Poszedłem za kulisy po kwiaty. Będąc przed kurtyną powiedziałem:
- A, więc kontynuuję, znajdujemy się tu, ponieważ.. - wyszedłem zza kurtyny z bukietem - Alex..- uklęknąłem na kolano i wyjąłem pudełeczko - Zostaniesz moją narzeczoną.? - spytałem. - O boże.. Znowu płaczę - łzy napełniły mi się łzami a po chwili spływały mi po policzku czarne krople połączone z tuszem. - Oczywiście, że tak.! - powiedziałam i pocałowaliśmy się.


Założyłem pierścionek Alex na palec.
- Kocham Cię najbardziej na świecie - powiedziała Alex
- Ja Cię jeszcze bardziej - znowu się pocałowaliśmy
*Oczami Harry'ego*
  Z całej tej przecudownej sytuacji podszedłem do Liv i pocałowałem ją.
- Kocham Cię Liv - powiedziałem słodko
- Ja też Cię kocham - odpowiedziała i przytuliliśmy się.
Tym wydarzeniem skończył się koncert, ponieważ jutro Alex miała wolny dzień zostaliśmy w Los Angeles. Gdy jechaliśmy w limuzynie Alex cały czas płakała. Każdy składał jej osobne życzenia i gratulacje. Po całej jeździe przestała płakać. Gdy byliśmy w pokojach, poszliśmy wszyscy do jednego pokoju i tam wręczyliśmy prezenty. Razem z chłopakami daliśmy Alex złoto-białe słuchawki.
*Oczami Liv*
  Po prezencie od chłopaków nadszedł czas na mnie. Poszłam po pudełko i wręczyłam je mojej kochanej siostrze. Kupiłam Alex malinowe Air Maxy.
- Jesteś moją najukochańszą siostrą. - powiedziała i przytuliła mnie
- A Ty moją. Nie zamieniłabym cię nawet na ciastko - zaśmiałam się
*Oczami Dylana*
Po Liv podszedłem do Alex i powiedziałem:
- Cóż ja będę nawijał. Wszystkiego najlepszego a tu proszę prezent.
Kupiłem mojej sis mikrofon z napisem Alex z kryształków.


- Dylan..- zapkało ją
- Nie przyjmuję zwrotów - powiedziałem i przytuliłem ją
- Dziękuję.
*Oczami Alex*
  Nadszedł czas na rodziców. Oni dali mi pudełko a w nim Iphone. Byłam bardzo szczęśliwa, ponieważ tamten telefon wpadł mi do wody.
540x405_iphone-gb-7812281
- Dziękuję, jesteście najwspanialszymi rodzicami świata - dałam mamie i tacie po buziaku.
Na koniec pozostał mój narzeczony.
- Niall, nie musisz już dawać mi prezentu. Ty jesteś moim prezentem na całe życie. I jeszcze ten pierścionek i te kwiaty.!
- Nie odchodź nigdzie. - powiedział i poszedł do szafy.
Z szafy wyjął śliczną gitarę.

 - Prosze kochanie. Zasłużyłaś na nią. Kocham Cię z całego mojego serca a nawet ta miłość wylewa mi się z niego. - powiedział słodko
- Niall, Ty zbankrutujesz przeze mnie, choć pieniądze się nie liczą, lecz miłość, która łączy dwoje ludzi.
- Święta prawda. - pocałowaliśmy się
*Oczami Rodziców*
Po wręczeniu prezentów, urządziliśmy karaoke. Alex grała na gitarze, dla każdej pary  a śpiewała w parze z Niall'em. Liv była z Harry'm.  Louis, Liam i Zayn razem. Niax (połączenia Niall+ Alex) zaśpiewali "Summer Love" była to bardzo wzruszająca piosenka. Następnie Lirry (połączenie Harry+ Liv) zaśpiewali "Over Again", Liam, Zayn i Louis zaśpiewali "Makes You Biutiful".




Nagle wszyscy powiedzieli, żebyśmy zaśpiewali, niechętnie poszliśmy i zaśpiewaliśmy naszą ulubiona piosenkę 1D "Foreverg Young". Po śpiewaniu Alex i Niall zrobili sobie zdjęcie i wrzuciła na Twittera.

Zaręczona.! Kocham mojego narzeczonego najbardziej na świcie ♥

 *Oczami Liv*
  Po małym karaoke poszliśmy zjeść do bufetu. Dawid nie był głodny tak jak Dylan, więc nie szli na kolacje. Oni poszli do pokoju Dawida i tam spali. Gdy każdy się najadł poszli do swoich pokoi, ja z Harry'm do jednego, Niall z Alex do drugiego , Zayn, Liam i Louis do trzeciego a rodzice do ostatniego. Przed spaniem poszłam do łazienki, umyłam się i poszłam spać.
*Oczami Alex*
  Gdy każdy już był w swoim pokoju ja poszłam do łazienki, umyć się. Gdy przyszłam czekał na mnie Niall. Położyłam się obok niego. Nie chciało mi się spać.
- Ahh jak ten czas mija.. - powiedziałam - jeszcze pamiętam nasze pierwsze spotkanie na imprezie
- Ja też. Nasza miłość jest od pierwszego wejrzenia. A wiesz, że myślałem, żebyśmy za rok wyprowadzili się i kupili własny dom..
- Właśnie też tak myślałam, tylko to byśmy musieli poczekać aż moja kariera nabierze tępa.
- No tak, tak. To akurat za rok skończysz 20 lat, twoja kariera będzie coraz pełniejsza i wtedy się wyprowadzimy.
Po długich rozmowach z moim narzeczonym poszliśmy spać. To był najcudowniejszy dzień jaki mógłby być. Zapamiętam go do końca życia.














Brak komentarzy:

Prześlij komentarz