sobota, 14 czerwca 2014

Rozdział 48

*oczami Liv*
   Gdy tylko się obudziłam zobaczyłam, że przy moim łóżku ktoś siedzi. Jego burza loków i zielone oczy wywołały na mojej twarzy uśmiech. Gdy tylko on zobaczył, że się uśmiecham odwzajemnił to i powiedział:
- Siemka kochanie!
- Hej Harry! Co ty tu robisz? I to jeszcze tak wcześnie. - Powiedziałam zaglądając na zegarek.
- Dylan mnie wpuścił, bo twoich rodziców nie ma. A co nie cieszysz się, że przyszedłem? - odpowiedział, po czym uśmiechnął się zadziornie. - Jak chcesz to mogę sobie iść - zaśmiał się.
- Wariat! Oczywiście, ze się cieszę! - dodałam  i wtuliłam się w jego ramiona, po czym on uniósł mój podbródek do góry, abym spojrzała mu w oczy. Przyciągnęłam go do sobie ciągnąc jego łańcuszek, wtedy on uśmiechnął się i złączył nasze wargi.
Po dłuższej chwili, gdy tylko złapałam oddech zaśmiałam się a potem zapytałam:
- Ej Harry jak się trzyma Niall?
- Jest trochę smutny, bo teraz przez próby i koncerty rzadziej rozmawia z Alex. A ta pilna rozmowa twoja i Niall'a to o czy była?
- Nie ważne - na jego twarzy ukazały się dwa małe dołeczki.
- Harry..
- Jak ja lubię, gdy wypowiadasz moje imię.
 - Powiesz o co chodziło? - spojrzałam w jego piękne, zielone oczy po czym na mojej twarzy od razy pojawił się uśmiech.
- Zobaczysz wkrótce.. - dodał i pocałował mnie w czoło.
Gdy w końcu wstałam z łóżka podreptałam do szafy aby wyciągnąć jakieś ubrania a potem wychodząc do łazienki dodałam:
- Poczekaj, zaraz wrócę.
- Nigdzie się nie wybieram. - odrzekł i kątem oka zobaczyłam jak z uśmiechem rozkłada się na moim łóżku.
Weszłam do średniej wielkości pomieszczenia, położyłam ubrania na pralce i zaczęłam się przebierać. Założyłam to:
Potem uczesałam się i dodałam trochę makijażu. Wchodząc do pokoju od razu wzrok bruneta skierowany był na mnie. Uśmiechnęłam się a on odwzajemnił tym samym. Nie mogłam ściągnąć go z łóżka. Zerwałam z niego kołdrę, ale i to nie podziałało. jednak gdy zaczęłam walić go poduszką ocknął się i zeszliśmy na dół. W kuchni siedział już Dylan z laptopem. Zafascynowany jakimiś fotkami dziewczyny nawet nie zauważył, ze weszliśmy i, że zaglądał mu przed ramie do ekranu, a nie nawiedził gdy ktoś to robi. Ja zaczęłam przygotowywać śniadanie dla siebie i Hazzy a loczek próbował rozmawiać, że Dylanem. W końcu się udało i coś powiedział:
- Coś się stało?
- Nie nic, tylko tak się zapatrzyłeś w ten ekran, że na nic nie reagowałeś. No i twoja siostra się martwiła. - zaśmiał się zielonooki.
- A co to za dziewczyna? To jest Amber?
- Jak już muszę powiedzieć, to tak. To jest Amber.
- Twoja dziewczyna? - powiedział Harry i widać było, ze nie wiedział o co chodzi. Dylan lekko się zarumienił i nic nie powiedział. Późnij jednak powiedział:
- Ja idę do pokoju i jakby co to potem wychodzę. - Dodał i już nie było go widać.
  Gdy zostaliśmy już sami a nadal przygotowywałam kanapki a Harry podszedł z tyłu i mnie przytulił.
Potem usiedliśmy i zaczęliśmy jeść.
*oczami Alex*
  Obudził mnie mój budzik o 6, ponieważ o 7.30 mieliśmy już jechać do Los Angeles. Gdy tylko wstałam usłyszałam dzwonek do drzwi. Przeszłam do salonu i potem po głównego wyjścia., Otworzyłam a za drzwiami stał Dawid ze śniadaniem.
- Siemka Alex. Przyniosłem ci śniadanie z restauracji bo przed chwilą tam byłem.
- Hejka! Dzięki. Proszę wejdź.  - powiedziałam o odsunęłam się na bok by miał przejście.
- Gotowa już jestes?
- Spakowałam się ale jeszcze nie ubrałam, więc poczekaj. - podbiegłam do walizki z ubraniami i wyciągnęłam coś, a potem wzięłam ze sobą kosmetyczkę i poleciałam do łazienki. Ubrałam się, uczesałam i umalowałam.

 Potem wychodząc zaniosłam rzeczy do przedpokoju i spakowałam. Następnie ruszyłam w stronę Kwiata.
- Ślicznie wyglądasz!
- Dziękuję! - usiadłam na obrotowym krześle w kuchni obok Dawida i zaczęłam jeść. Potem zaczęliśmy rozmawiać o kolejnym koncercie i nagle usłyszałam znajomy dźwięk. Był to mój dzwonek "You & I". Zerknęłam na wyświetlacz. Niall. Na mojej twarzy zagościł uśmiech. Dawid już wiedział kto to i powiedział, ze nie będzie przeszkadzał. Po jego wyjściu nacisnełam zielona słuchawkę.
-Alex? - gdy tylko wypowiedział moje imię moje oczy zaszkliły się. To były łzy szczęścia, ze mogę po długim czasie go usłyszeć, ale i łzy tęsknoty, bo nie mogłam w tamtej chwili go zobaczyć, nie mogłam przytulić się jak kiedyś. Z zamyśleń wyrwał mnie jego głos.
- Alex jesteś tam?
- Tak.. - tylko to udało mi się wydusić, lecz mówiąc łkałam i złu spływały mi po policzkach.
- Skarbie, nie płacz... - powiedział z troską w głosie.
- Nawet nie wiesz jak za tobą tęsknie..
- Ja za tobą też bardzo tęsknie.. Co tam u ciebie?
- Wszystko w porządku, ale nie mogę uwierzyć, że ciebie tu nie ma...
- Ja też nie.. Jeszcze tylko 27 dni.... Damy radę.. - powiedział i chyba w tym momencie się uśmiechnął tym samym wywołując ten uśmiech na mojej twarzy.  - Gdzie teraz jedziecie?
- Teraz na 4 dni do Los Angeles.
- Cieszę się, że spełniasz swoje marzenia.
- Ja też. - znów się uśmiechnęłam.
  Potem rozmawialiśmy jeszcze pewnie czas lecz musiałam kończyć bo była już 7:00. Przyszli lokaje i zabrali nasze rzeczy do autobusu, a ja, Dawid i Michaela oraz inni z naszej ekipy poszliśmy tuż za nimi.. Wsiedliśmy do pojazdu i pojechaliśmy  do następnego miasta.
*oczami Niall'a*
    Po rozmowie z moja kochaną Alex siedziałem przy szybie i patrząc w nią rozmyślałem.
Po paru minutach zobaczyłem Liv i Harr'ego idącego ogrodem do domu. Śmiali się, przytulali...właśnie w takich chwilach bardzo bardzo tęskniłem za Alex.. Po chwili blondynka zauważyła mnie, uśmiechnęła się i pomachała. Również się uśmiechnąłem, ale to był raczej sztuczny uśmiech. Nawet nie wiedziałem kiedy oni weszli do środka. Wstałem i ruszyłem w ich stronę.
*oczami Liv*
Podeszłam  do niebieskookiego i przytuliłam go:
- Hej Niall! Nie martw się, wszystko będzie dobrze. Dzisiaj rano zadzwoniłam do rodziców i spytałam się, czy mogę z wami jechać do Alex a oni nawet powiedzieli, że to świetny pomysł.
- To dobrze..
- Więcej entuzjazmu Niall'er - powiedział Harry i poklepał go po ramieniu.
- Tylko, że nie wiem gdzie oni teraz są - powiedział Lou. Pewnie słyszał naszą rozmowę. Przywitałam się z nim i dalej rozmawialiśmy.
- Oni teraz lecą do Los Angeles, na 4 dni, bo z nią rozmawiałem.
- No to super już wszystko wiemy. - dodał loczek i wszyscy udaliśmy się do salonu. Usiedliśmy i nagle coś mi się przypomniało:
- Ej Niall, o czym wczoraj rozmawiałem z Harry'm? Bo on nie raczy powiedzieć. - spojrzenie z blondyna przeniosłam na Hazzę. Potem uśmiechnęłam się zadziornie.
 - No bo ja chciałem... - i t tym momencie do salony weszli Zayn i Liam. 
- Siema ! O czym gadacie? - powiedział Liam zajmując swoje miejsce.
- Siema! Chcę, żeby Niall powiedział mi o czy rozmawiał z Harry'm. Ale obaj nie chcą mi powiedzieć - powiedziałam z uśmiechem i fochem w głosie.
- Skoro są już wszyscy to wam powiem... No bo ja chciałem się Alex świadczyć w dzień jej urodzin. - Powiedział na jednym tchu a potem już oddychał normalnie. Zamurowało mnie, jak i resztę. Nikt nic nie mówił tylko spojrzeliśmy po sobie. Chłopaki nic się nie odzywali więc ja zaczęłam:
- Niall to super pomysł, romantyk z ciebie - zaśmiałam się i chłopaki również.  - Szczęściara z tej mojej siostry... - i gdy tylko to powiedziałam poczułam kłucie w bok. Gdy odwróciłam się w stronę loczka zauważyłam, że nie spuszcza zemnie wzroku. Zaczęłam się śmiać.
- Harry! -powiedziałam, ze specyficznym wyrazem twarzy.
Chłopaki zaczęli się śmiać. Nie wiedziałam do końca o co im chodzi. Potem rozmawialiśmy jeszcze długo aż w końcu postanowiliśmy porozmawiać z Alex przez Skype, bo przed wyjazdem powiedziała, ze zawsze będzie miała włączony w telefonie.
* oczami Dawida*
   Gdy wsiedliśmy do samolotu, Alex była jakaś nieobecna. W końcu zapytałem:
- Alex, coś się stało?
- Nie, a co miałoby się stać?
- Nie wiem. Siedzisz taka smutna..
-E tam, wydaje ci się..
- Alex.
- Tęsknie za przyjaciółmi, za Liv i za Niall'em.
- Dasz radę, przechodziłem to na pierwszej mojej trasie. Teraz już wiem, ze jest dobrze. Nie martw się.
- Dzięki. A zmieniając temat. Dzisiaj, gdy tylko dotrzemy do hotelu idziemy zwiedzać miasto. Mika idziesz z nami?
- Chętnie.
- Dobra, już nie zasnę - zaśmiał się.
 Potem humor mi się poprawił. Śpiewaliśmy w autobusie, żartowaliśmy. Lepiej było mi wtedy to wszystko przechodzić. O godzinie 13 na skype zadzwonił Niall. Gdy odebrałam zobaczyłam siedzacą na kanapie całą ekipę:
- Siemka! - powiedziałam i uśmiech sam pojawił mi się na twarzy.
- Hej! - powiedzieli chórem.
- Co tam słychać? Nawet nie wiecie jak za wami tęsknie.
- U nas jest dobrze a u ciebie? - powiedział Zayn.
- No jest super. Właśnie jedziemy do Los Angeles.
- Rozmawiałam ostatnio z rodzicami i też bardzo tęsknią. A najzabawniejsze jest to, że Dylan ostatnio mi powiedział, ze trochę tęskni za tobą. - wszyscy wpadliśmy w śmiech.
- No ja za nim też. Przekaż im pozdrowienia.
- Niall też jest przygnębiony. Wczoraj 20 minut jadł kolację. Stęskniony.  - Dodał Lou a chłopaki nadal się śmiali
- Nie tylko on, ja też za nim tęsknie - wtedy spojrzałam się na Niall'a. Gdy tylko spojrzał się na mnie w jego pięknych oczach można było wszystko odczytać.
- A co tam u Dawida? - powiedział Harry.
- Raczej dobrze. Aktualnie gra z Miką w łapki - zaśmiałam się a Dawid odpowiedział:
 - No i jeszcze przegrywam.
- Liv, a co u ciebie i Harr'ego.
- Jest świetnie - odpowiedział Harry.
- Hahaha i tak ma być - odpowiedziałam. - Musze kończyć papa. Kocham was!   
 Po 9 godzinach byliśmy już na miejscu. Strasznie mnie wszystko bolało bo cały czas siedziałam Powiedziałam do Dawida, żeby mi pomógł ale on tylko się roześmiał. Weszliśmy do hotelu i wzięliśmy swoje karty. Nasze walizki już były pod drzwiami. Mój apartament miał numer 29, Kwiata 30 i Michaeli 28. Przeciągnęłam kartą i pociągnęłam za klamkę. Widok był nieziemski.
Wyszłam na balkon a z niego ujrzałam napis " Los Angeles". Zamknęłam oczy i odpłynęłam wraz z moimi marzeniami. Po chwili jednak usłyszałam głos Dawida, który stał obok na swoim balkonie:
- Pięknie tu, prawda?
- Tak..
 Jak było mówione po trzydziestu minutach we trójkę wyruszyliśmy na miasto. W czasie drogi napotykaliśmy różne fanki, które chciały autografy lub zdjęcia. Najpierw doszliśmy do budki z kebabami. Potem poszliśmy do "Griffith Park" a potem na wysoka wieżę z windą, z której można było oglądać panoramę miasta Było cudownie. Nie zauważyliśmy kiedy zaczęło się ściemniać i musieliśmy wracać. Szliśmy 'Aleją Gwiazd". Oglądaliśmy pięknie oświetlone miasto, wieżowce,  ulice. Gdy weszliśmy do hotelu najpierw poszliśmy na kolacje do restauracji na parterze a potem każdy do swoich pokoi. Była dopiero 19. Poszłam do łazienki i odkręciłam kran od wanny. Gdy tylko zapełniła się woda dolałam płynu i założyłam słuchawki. Włączyłam MP3 i weszłam do wanny. Po długim i męczącym dniu musiałam się zrelaksować.
Po godzinie wyszłam. Założyłam piżamę i poszłam do sypialni. Położyłam się i w mignięciu oka zasnęłam.
*oczami Harr'ego*
Było już 21. Ściemniło się, więc postanowiłem odprowadzić Liv do domu. Objąłem ją w tali a ona położyła mi głowę na ramieniu. Gdy doszliśmy pod jej dom pocałowałem ją na pożegnanie i czekałem aż wejdzie do środka. Potem zawróciłem do domu. Idąc rozmyślałem na wiele tematów. Zanim się obejrzałem byłem już wewnątrz willi. Poszedłem do łazienki ubyłem się i przebrałem a potem poszedłem do kuchni aby coś zjeść. Po 22 zasnąłem. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz